Υπήρξε  Σύνδικος Ζακύνθου, Πρόξενος της Βενετίας και Ταγματάρχης, o οποίος διακρίθηκε  κατά την υπεράσπιση της Κερκύρας το 1716, με την ιδιωτική του γαλέρα. Το 1728 η Ενετική  κυβέρνηση,  σε αναγνώριση των υπηρεσιών του, τον προήγαγε σε Συνταγματάρχη  και του απένειμε τον τίτλο του Κόμητος.

Όντας ταγματάρχης του βενετσιάνικου μισθοφορικού στρατού, ο Φραγκίσκος Ρώμας αναχωρεί από το νησί το καλοκαίρι του 1716 για την πόλη της Κερκύρας, επικεφαλής, μαζί με τους έτερους ζακυνθινούς ευγενείς και στρατιωτικούς Νικόλαο και Φραγκίσκο Καψοκέφαλους, ενός σώματος από 250 περίπου «λεβέντες» (λεβαντίνοι, ανατολίτες, δηλαδή επτανήσιοι. Οι πηγές που κάνουν λόγο για 500 άνδρες μάλλον υπερβάλλουν). Εκεί, θα ενσωματωθεί στα υπόλοιπα λιγοστά στρατεύματα υπαγόμενος στις άμεσες διαταγές του  στρατάρχη von der Schulenburg και εν τέλει θα συμμετάσχει ηρωικά σε ένα από τα σημαντικότερα πολεμικά γεγονότα της νεώτερης ευρωπαϊκής ιστορίας, την υπεράσπιση της πόλης από τους πολυάριθμους τούρκους.

Στα 1723 η βενετική διοίκηση τον προάγει σε «κολονέλο» (συνταγματάρχη) και του απονέμει τον κληρονομικό τίτλο του «κόντε» (κόμης).