Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Υπουργός Δικαιοσύνης, και ιδρυτής σε συνεργασία με το στενό του φίλο Τζουζέπε (Πεππίνο) Γκαλιμπάλντι του σώματος των Ελλήνων Ερυθροχιτώνων (1897).

Γιος του Σπυρίδωνος και της Ασπασίας Μουρούζη, με νομικές σπουδές σε Αθήνα και Παρίσι, αναλαμβάνει τα ηνία του ρωμιάνικου κόμματος και εκλέγεται επανειλημμένα εθνικός βουλευτής. Σταλμένος από το ελληνικό βασίλειο στην επανάσταση της Κρήτης το 1897, συλλαμβάνεται από τον στόλο των ευρωπαϊκών δυνάμεων αλλά απελευθερώνεται. Κατατάσσεται εθελοντικά στο σώμα των γιων του ιταλού επαναστάτη Garibaldi και πολεμάει γενναία στην μάχη του Δομοκού, προβιβαζόμενος σε ταγματάρχη.

Το 1892 παντρεύεται την Σοφία Χρηστάκη Ζωγράφου. Στην δεκαετία του 1910 διατελεί υπουργός της παιδείας και της δικαιοσύνης. Το 1912 οργανώνει σώμα ελλήνων ερυθροχιτώνων τους οποίους χρηματοδοτεί ο ίδιος, και πολεμάει τους Τούρκους σε Σιάτιστα, Γρεβενά, Μέτσοβο, ενώ με τους Garibaldi μάχεται στο Δρίσκο, όπου πληγώνεται, στο Αργυρόκαστρο και στην μονή Τσέπου. Καταβεβλημένος επιστρέφει στην Αθήνα, όπου και αφήνει την τελευταία του πνοή την 10η Ιουλίου 1914.